کلیه اخبار پایگاهرنگ به رنگ صنعت رنگ

یکی از صنایعی که کشور ما در تولیدات آن به خودکفایی رسیده، صنعت رنگ است؛ اما با وجود ظرفیت بسیار بالای این صنعت برای صادرات، متاسفانه برنامه مدونی برای این کار تهیه نشده است.

به نقل از روزنامه صمت، کارشناسان و صنعتگران این صنعت معتقدند که هر چند این صنعت در زمینه تولیدی پویا و دارای مقیاس بالا است با این حال نقش سیاست‌های حمایتی دولت از تولیدکنندگان این صنعت را نمی‌توان نادیده گرفت. همچنین نیاز به برنامه‌ریزی و سیاست‌گذاری در این صنعت احساس می‌شود. داریوش مصطفی‌نژاد، تولیدکننده رنگ درباره مختصات تولیدی این صنعت به صمت گفت: مواد اولیه در تولید رنگ وارد شده و بخشی هم که صنعتی است همچون کربنات در داخل کشور تولید می‌شود. رنگ ساختمانی نیز که بیشتر مصرف عمومی دارد در داخل کشور تولید می‌شود. با این حال به جرات می‌توان گفت که تا ۸۰ درصد صنعت رنگ از لحاظ تامین مواد اولیه به خارج وابسته است. وی با اشاره به تولید رنگ در کاربردهای مختلف گفت: رنگ‌های ساختمانی شامل رنگ‌های روغنی و پلاستیک که از قدیم در کشور ما بوده و همچنین به شکل رنگ‌های اکریلیک پایه آب وجود دارد که در مورد دوم حلال‌های شیمیایی و مواد مضر برای محیط‌زیست از آنها حذف شده است. رنگ‌های صنعتی به صورت پوشش روی محصولات صنعتی استفاده می‌شود که ازجمله این محصولات لوازم خانگی است که هم جنبه تزئینی، زیبایی و هم بهداشتی و جلوگیری از زنگ‌زدگی را دارد که این گروه از رنگ‌ها نیز به مقدار کافی و با کیفیت بسیار خوب در واحدهای تولیدی داخلی عرضه می‌شود. رنگ‌های حفاظتی بیشتر در جلوگیری از خوردگی در مجتمع‌های بزرگ نفت، گاز، پتروشیمی، فولاد و... استفاده می‌شود.


مشکلات صنعت رنگ
مصطفی‌نژاد عنوان کرد: مشکلاتی نظیر نوسان ارز، تحریم‌ها، سیاست‌های اشتباه دولت و همچنین تاجران این صنعت و... در صنعت تولید رنگ وجود دارد که این مشکلات به آن صنعت آسیب می‌زند. در تجهیزات و مواد اولیه نیز کمبود دارند. البته در حدود ۴۰ درصد تجهیزات و ماشین‌آلات باید از خارج تامین شود. به علاوه اینکه شرکت‌های تولیدی برای راه‌اندازی آزمایشگاه رنگ با مشکل روبه رو هستند؛ چرا که تجهیزات نصب آزمایشگاه، داخلی نیست و بسیار گران و سرسام‌آور است. از این رو تولیدکنندگان برای گرفتن گواهی استاندارد، ۱۰۰ تا ۱۵۰ میلیون تومان باید هزینه کنند که در عمل شرکت‌های تولید رنگ به این کار رغبت ندارند. وی افزود: درباره بسته‌بندی در صنعت رنگ تا پیش از این شرکت‌های خارجی حضور فعالی نداشتند. اما به تازگی ترکیه در این عرصه وارد شده است. 
این تولیدکننده رنگ با اشاره به لزوم تخصص در صنعت رنگ ابراز کرد: مهم‌ترین مشکل صنعت رنگ این است که تولید کنندگانی که به این بخش وارد می‌شوند یا سرمایه‌گذار هستند یا سرمایه دار. به عبارتی تخصص کار را ندارند و به دنبال تجارت هستند درحالی که این کار تخصص می‌خواهد. مصطفی‌نژاد با اشاره به گستره صنعت رنگ در کشورهای دیگر گفت: بسیاری از کشورها دانش فنی تولید رنگ را ندارند. برخی کشورها هم به دلیل آلودگی‌های این صنعت، وارد چرخه تولیدی آن نمی‌شوند؛ چراکه پودر و مواد شیمیایی که در این صنعت به‌کار می‌رود، خطرناک است. همچنین با ورود فناوری نانو این مسئله بیشتر شده است. از این رو در جریان تولید به راحتی آلودگی‌ها از راه پوست وارد خون می‌شوند. وی همچنین درباره تامین مواد اولیه ساخت رنگ بیان کرد: در ساخت مواد اولیه رنگ، پتروشیمی خوزستان و شرکت‌های دانش‌بنیان سهیم هستند و این مواد را تولید می‌کنند که این تولیدات در مقایسه با تولیدات خارجی کیفیت بالایی دارند. مصطفی‌نژاد درباره گستردگی صنعت رنگ هم گفت: حدود ۳۰۰ تا ۴۵۰ کارخانه تولید رنگ در ایران وجود دارد. ۸۰ درصد کارخانه‌های رنگ در تهران هستند و در جنوب کشور کمترین کارخانه تولید رنگ وجود دارد. حجم تولید رنگ کشور با ظرفیت نزدیک به یک میلیون تن در سال است که شامل انواع رنگ‌های ساختمانی و صنعتی می‌شود. این فعال صنعت رنگ با اشاره به مشکلات حاشیه‌ای این صنعت گفت: صنعت رنگ به صورت مافیایی اداره می‌شود و نشان(برند)گرایی در آن بسیار رواج دارد. به گونه‌ای که زیرمجموعه‌های رنگ را تحت‌شعاع قرار می‌دهد. این موضوع ناشی از قوانین حاکم بر اقتصاد هم است. با این حال فضای صنعت رنگ رقابتی است. همچنین مشابه بسیاری از صنایع دیگر نقدینگی مهم‌ترین مشکل اصلی این صنعت است. تولیدکننده رنگ یک میلیارد سرمایه را در جریان می‌گذارد اما به اندازه یک ماه گردش مالی ندارد. از این رو کمبود نقدینگی هزینه سنگینی را بر تولیدکننده وارد می‌کند. مصطفی‌نژاد درباره مصرف رنگ در داخل عنوان کرد: مصرف‌کننده ایرانی به رنگ تولید داخل اعتماد دارد. به عنوان نمونه نشان(برند)هایی هستند که ۳۰ سال است رنگ تولید می‌کنند. مشخص است که مصرف‌کننده داخلی رنگ داخلی را می‌خرد؛ چراکه خریدار می‌داند با خرید رنگ تولید داخل خدمات پس از فروش هم دریافت می‌کند. وی با اشاره به لزوم بروز شدن صنعت رنگ گفت: صنعت رنگ هر چند در ایران عمر طولانی دارد ولی دیگر نمی‌تواند به صورت سنتی فعالیت کند بلکه تولیدکننده باید خود را با دانش روز هماهنگ کند. اگر تولیدکننده انتظار پیشرفت داشته باشد، روش‌های قدیمی دیگر جواب نمی‌دهد. وی با انتقاد از روند نابسامانی در برخی مسائل در صنعت رنگ بیان کرد: هر چند به لحاظ تولیدی فضای کار در این صنعت مناسب است اما باید این مسئله را هم در نظر گرفت که صنعت رنگ به صورت مافیایی اداره می‌شود. از این رو نیاز به ساماندهی در این بخش وجود دارد و نیاز به کارشناسی و برنامه‌ریزی بیشتر در این عرصه احساس می‌شود. وی با اشاره به مشکلات تولیدکنندگان صنعت رنگ گفت: صنعتگر و تولیدکننده باید حمایت شود. بالا رفتن قیمت سوخت و انرژی، تامین مواد اولیه به علاوه کندی سرمایه در گردش همه و همه تولیدکننده را با مشکل روبه‌رو می‌کند.


صنعتی مادر با مقیاس تولید بالا
محمد وهاب‌زاده، تولیدکننده رنگ به صمت گفت: در گذشته در تامین مواد اولیه رنگ مشکل داشتیم. اما درحال‌حاضر با وجود تلاش پتروشیمی‌ها برای تولید مواد اولیه صنعت رنگ حرکت مثبتی برای رشد پیدا کرده است. باید سعی شود که مشکلات را خودمان حل کنیم. نباید مشکلات را به گردن واردات بیندازیم. وهاب‌زاده درباره تولید رنگ نیز ابراز کرد: تولیدات داخل از لحاظ کیفیت با مشابه خارجی برابری می‌کند. درحال‌حاضر صنعت تولید رنگ در داخل فضای مناسبی دارد و اگر در گذشته از چین واردات داشتیم، درحال‌حاضر می‌توانیم به چین و هند هم صادرات داشته باشیم. ایران در هر ۳ نوع رنگ ساختمانی، صنعتی و حفاظتی تولید کافی و با کیفیت مناسب را دارد. وی درباره ماشین‌آلات صنعت رنگ افزود: تجهیزات و ماشین‌آلات باید نوسازی شوند. از این رو باید فرصت مناسبی برای این صنعت گذاشته شود تا این کارخانه‌ها را سرپا نگه داریم. وهاب‌زاده همچنین درباره گستره تولید رنگ بیان کرد: تولیدکننده رنگ در ایران زیاد است. اما شاید در خاورمیانه فقط چند کارخانه تولید رنگ سنتز وجود داشته باشد. بقیه تولیدکننده‌ها از مواد تولید شده کارخانه‌های سنتز، رنگ تولید می‌کنند. این تولیدکننده رنگ درباره بازار تولیدکنندگان رنگ نیز گفت: رقابت بین تولیدکنندگان صنعت رنگ وجود دارد ولی این رقابت بین تولیدکنندگان رنگ دست چندم است اما در بین تولیدکنندگان سنتزکننده رقابتی وجود ندارد و فقط با شرکت‌های خارجی مقایسه می‌شوند. از این رو مزیت بزرگی از این نظر در کشور وجود دارد. وی با توجه به نیاز به تولید بیشتر رنگ در کشور گفت: مصرف رنگ در داخل کشور زیاد است. از این رو نیاز است که حجم تولید رنگ در داخل بیشتر شود. تامین رنگ برای مصارف نساجی، چرم، پی‌وی‌سی، کاغذ و... نیاز است که با وجود ارتباط با دیگر صنایع صنعت مادر هم به شمار می‌رود. به علاوه اینکه از لحاظ مقیاس تولید مزیت‌های بزرگی در این صنعت وجود دارد.